De Dag van de Religieuze Film

KAIN

Kain (2009) is de kortfilm waarmee de Oostendse selfmade cineast Kristof Hoornaert debuteert. In zijn cinematografisch gedicht evoceert hij het Bijbelse Genesisverhaal over de broedermoord. Hij geeft aan het verhaal een tijdloze dimensie door de gebeurtenis te situeren in een Vlaams bos. Zonder woorden en zonder muziek laat hij de beelden voor zichzelf spreken. Daarbij laat hij zich inspireren door het oeuvre van twee meesters van de spirituele film, Andrei Tarkovski en Bruno Dumont. De vertoning van de kortfilm tijdens De Dag van de Religieuze Film is nog maar de tweede in België.

I’m not there

I’m not there (2007) van Todd Haynes is in alle opzichten een ongewone Amerikaanse film die niet beantwoordt aan de wetten van een of ander genre. Regisseur Todd Haynes heeft van de eerste idee tot de uiteindelijke realisatie zeven jaar gewerkt aan het filmproject waarvan hij bij het begin van de film laat noteren dat het is geïnspireerd door “het leven en de songs van Bob Dylan”.  De film is echter geen docudrama al was het maar omdat het mannelijke hoofdpersonage wordt uiteengelegd in zeven verschillende personages, vertolkt door evenveel acteurs van wie één actrice. Twee ervan verwijzen naar historische personages: Woody  Guthrie en Arthur Rimbaud. De film ent zich op twee manieren op het project van De Bijbel Cultureel: door het oudtestamentische thema van het iconoclasme (beeldverbod) op een zeer eigentijdse, postmoderne manier te interpreteren en door het muzikaal werk van Bob Dylan centraal te stellen. Het speelt immers een hoofdrol in het genre muziek van De Bijbel Cultureel.

Brendan and the Secret of Kells

Brendan and the Secret of Kells (2009) is de Iers-Frans-Belgische animatiefilm van Tomm Moore. De film brengt het verhaal in beeld van het ontstaan en de blijvende betekenis van een monument uit de Europese cultuurtraditie: het Book of Kells. Dit boek is immers niet meer of minder dan het fundament zelf van de christelijke cultuur: de vier evangelies. Vandaar dat in de plot veel aandacht wordt besteed aan de ontbrekende bladzijde, de  kroon op het werk: de Chi Rho-bladzijde (de bladzijde met het Christusmonogram die beschouwt wordt als de mooiste van het boek). De film brengt een hulde aan de Ierse monniken en hun illuminatiekunst. Die film vertegenwoordigt tijdens De Dag van de Religieuze Film het nieuwtestamentische deel van de Bijbel, met name de vier evangelies. De Bijbel verschijnt in de film tegelijkertijd als het cultuurboek dat de hoeksteen vormt van de Europese, christelijke beschaving.

The Nativity Story

The Nativity Story (2006) is de epische film over het nieuwtestamentische verhaal over de geboorte en de kindertijd van Jezus van Nazareth. Dat de film inzoomt op de figuur van de jonge vrouw Maria is geen toeval. De regisseur is immers de Amerikaanse Catherine Hardwicke. Haar vrouwelijke aanpak voegt iets toe aan het gekende Hollywoodgenre van de Bijbelfilm. In De Bijbel Cultureel komt dat genre uitvoerig aan de orde met meesterwerken uit de diverse perioden. The Nativity Story vertegenwoordigt er de meest recente periode.