De Dag van de Religieuze FilmProgrammaFilms Inschrijving Locatie & Contact Korte Geschiedenis |
Editie 2012: Aards@ParadijsFilms |
|
|
Hadewijch
Hadewijch (2009) van Bruno Dumont is geïnspireerd op de teksten van de middeleeuwse mystica Hadewijch die volgens de bronnen waarschijnlijk in Antwerpen (als begijn?) heeft geleefd. Toch situeert de Franse cineast Dumont zijn film in het hedendaagse Frankrijk. Hadewijch is de kloosternaam van Céline, de dochter van een rijke Parijse diplomaat. De film bestaat uit een triptiek. Het eerste van het drieluik situeert Céline als novice Hadewijch in een klooster. Haar christelijk geloof is haar passie. Na een evaluatie stuurt de wijze moeder overste Céline echter terug naar haar ouders in Parijs. He tweede deel speelt zich af in Parijs waar Céline in contact komt met de allochtone, moslimgemeenschap. Ze komt terecht bij de radicale moslimleraar Nassir, de leider van een terroristische cel die een aanslag beraamt in de metro van Parijs. In het derde korte deel wordt Céline terug Hadewijch. Dumont onderzoekt in zijn typische, mediterende stijl de 'ziel' van de jongste westerse generatie die opgroeit in een complexe wereld: welvaart, consumptie, ontkerkelijking, aanwezigheid van allochtone culturen, religieus moslimfanatisme, existentiële zoektocht naar zingeving. Dumont bespeelt daarbij het religieuze thema van het aards paradijs. The Tree of Life
Les neiges du Kilimandjaro
In Les neiges du Kilimandjaro (2011) werkt de veelzijdige Zuid-Franse regisseur Robert Guédiguian zijn eigen verhaal uit vanuit een sterk sociaal engagement. Hij situeert consequent al zijn films in de kosmopolitische havenstad Marseille waar hij is geboren, leeft en werkt. De stad met zijn mensen van vlees en bloed is zijn aards paradijs. Dat betekent geenszins dat hij blind is voor problemen en de moeilijkheden. Integendeel. Het verhaal is immers geïnspireerd op het gedicht van Victor Hugo, Les pauvres gens. Concreet vertelt Guédiguian het verhaal van Michel en Marie-Claire, die dertig jaar gehuwd zijn. Zij vormen de draaischijf van een reflectie over sociale solidariteit, generatieverbondenheid en existentiële zingeving. De film won de Publieksprijs voor Beste Film te Valladolid. |